1.Główne kierunki pracy

1.1. Nasze preferowane metody pracy

Naturalna Nauka Języka

Naturalna nauka języka - oparta jest na rozwijaniu i pogłębianiu chęci dziecka do mówienia, czytania oraz kreślenia symboli graficznych, czemu towarzyszy szeroko rozumiana aktywność twórcza (dramatyczna, muzyczna, ruchowa i plastyczna) dziecka.
Dziecko uczy się przez działanie, doświadczenie, porozumiewanie się z rówieśnikami i nauczycielem, co skłania je do współtworzenia świata.
Podstawowym założeniem tego modelu jest wspomaganie rozwoju dziecka z wykorzystaniem jego własnej inicjatywy.

Naturalna nauka języka oparta jest na:
Nabywaniu kompetencji językowych w tym umiejętności czytania i pisania.
Nauczyciel tworzy określone naturalne sytuacje, inspiruje dziecko do poszukiwań, wprowadza w świat języka pisanego. Taka postawa nauczyciela uświadamia dziecku wartość " nowego" języka, jako źródła zdobywania i przekazywania informacji, uczy, że nowe umiejętności mogą komuś i czemuś służyć, a tym samym kształtuje wewnętrzną motywację do czytania i pisania.
W NNJ czytaniu może również towarzyszyć pisanie biorąc pod uwagę indywidualne możliwości dziecka i chęć chęć poznania symboli i znaków.

Proces nabywania umiejętności czytania i pisania ujęty jest w 3 równoległych zakresach działań:
1.dominująca rola nauczyciela
2.aktywność dziecka kierowana przez nauczyciela
3.samodzielne działania dzieci

Program nauki czytania dotyczy 3 form:
1.czytania wspólnego z dziećmi
2.czytania zespołowego
3.czytania samodzielnego

Wykorzystywany materiał do czytania musi posiadać cechy:
Tekst zajmujący 1-2 wiersze powiązany jest z ilustracją. Tekst przedstawia sytuacje bliskie dziecku i zawiera humorystyczne elementy. Pisany jest dużą czytelną czcionką. W tekście zachowana jest prosta konstrukcja zdaniowa.
Założeniem metody jest integrowanie treści edukacyjnych - język będący czynnikiem integrującym treści z różnych dziedzin ma służyć postrzeganiu i poznawaniu świata jako całości.

Metoda Dobrego Startu

Metoda ta polega na stymulowaniu rozwoju funkcji psychomotorycznych, integracji sensorycznej oraz korygowaniu zaburzeń rozwoju psychomotorycznego. Prawidłowy rozwój psychomotoryczny stwarza warunki prawidłowego procesu uczenia się. Jest to więc metoda wspierająca rozwój psychomotoryczny dziecka. Umożliwia rehabilitację psychomotoryczną i edukację z zastosowaniem polisensorycznego uczenia się. Obserwacja zachowania dziecka podczas wykonywanych ćwiczeń , sposobu rozwiązywania zadań oraz analiza niepowodzeń i błędów , jakie popełniło dziecko, daje nauczycielowi okazję do jego lepszego poznania.
Tak więc MDS ma również aspekt diagnostyczny ze względu na polisensoryczne techniki uczenia się stanowiące integralną część zajęć. Metoda ta jest pomocna w edukacji, szczególnie w poznaniu i utrwalaniu liter w okresie nauczania początkowego. MDS stosuje się w przedszkolach, w klasach zerowych i w szkołach. Jest wykorzystywana w pracy z dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
Celem metody jest jednoczesne usprawnienie czynności analizatorów : słuchowego , wzrokowego , kinestetyczno - ruchowego , a także kształcenie lateralizacji , orientacji w schemacie ciała i przestrzeni . W jej założeniach leży bowiem koordynowanie czynności słuchowo - wzrokowo - ruchowych i harmonizowanie wszystkich funkcji psychomotorycznych.

MDS jest przystosowana do potrzeb dzieci w wieku od 4 r. życia zarówno tych które rozwijają się harmonijnie jak i dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi , uwzględnia ich różne możliwości i ograniczenia .

Zajęcia prowadzone MDS z punktu widzenia organizacji przebiegają według stałego schematu.

PRZYKŁADOWY SCENARIUSZ ZAJĘCIA PROWADZOBEGO METODĄ DOBREGO STARTU
Wprowadzenie litery "A", "a" na podstawie piosenki "Ale dama" ("Od piosenki do literki" - część I).

1. Ćwiczenia praktyczne:
a. Powitanie
b. Przekazanie uścisku za pomocą "Iskry"
c. Podział własnego imienia na sylaby np. Ba-sia, Ha-nia.

2. Wprowadzenie litery "A", "a"
a. Rozwiązanie zagadki - "Mieszkają w alfabecie ?" [LITERY]
b. Wysłuchanie piosenki "Ale dama" z kasety magnetofonowej
c. Wyodrębnienie wyrazu podstawowego DAMA (4 dzieci), ALE (3 dzieci).

3. Ćwiczenia fonetyczne:
a. Podział zdania "Ale dama" na:
- wyrazy
- sylaby
- głoski
- łączenie w całość ("Ale dama")
b. Wysłuchiwanie brzmienia różnych głosek lub wyrazów ( przy zamkniętych oczach) i podnoszenie ręki po wysłuchaniu litery "a".

4. Ćwiczenia właściwe:
a. Rozmowa na temat " Kto to jest dama ?", "Co powinna mieć ?" (kapelusz, obcasy, rękawiczki, pieska, długą suknię, parasol, itp.)
b. Chodzenie przy muzyce "jak dama" (piosenka z kasety)
- z woreczkami,
- rytmiczne wyliczanie np. słów piosenki (uczenie się),
Uwaga: Z dziećmi dyslektycznymi wykonujemy ćwiczenia z woreczkami w dwóch kolorach, np. żółty woreczek - ręka lewa, zielony woreczek - ręka prawa.
c. Opracowanie kształtu litery "A", "a" (ćwiczenia do wyboru):
- na szarym papierze rysowanie grubym pędzlem farbami, kredą, tuszem i patykiem, czarnym węglem,
- układanie litery z paska krepiny,
- pisanie w powietrzu,
- ćwiczenia w liniach, np. pomiędzy dwoma skakankami, sznurkami, wstążeczkami
- ćwiczenia smakowe ( dla dzieci dyslektycznych, np. dżem, miód, kisiel, budyń)
- na tekturce: wyszywanie, wyklejanie
- ćwiczenia na materiałach sypkich: piasek, mąka, kasza, kisiel
- układanie z kasztanów, drutu, skakanek, sznurków, guzików, itp.

5. Ćwiczenia z kartą pracy:
- wykonanie omawiamy indywidualnie.

6. Ćwiczenia relaksacyjne:
- na plecach dziecka rysujemy wzory do wierszyka, np.:
"Tu płynie rzeczka,
Tu jest kładeczka,
Tak szła pani w szpileczkach,
I pan w klapeczkach,
Tędy biegły konie,
I wielkie słonie,
I mróweczki,
I padał deszczyk,
Czy przeszedł Cię dreszczyk?"

Przyjemnej pracy z dziećmi!